ΠΡΟΣΩΠΑ

Κάθε ψάρι στον καιρό του κι η μαρίδα τον Φλεβάρη

Πώς θα φτιάξετε μαριδάκι στο τηγάνι.

Απλή, κλασική, νόστιμη συνταγή! φωτό: TASTY-GUIDE TEAM

[υλικά]

1 κιλό μαρίδες * λάδι για τηγάνισμα * αλεύρι * 1 λεμόνι * ανάλογο αλάτι

**εναλλακτικά αν θέλουμε ραντίζουμε τα μαριδάκια με ένα σφηνάκι ούζο, τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε στο ζεστό λάδι.

[εκτέλεση]

  1. Πλένουμε τις μαρίδες με μπόλικο νερό και τις βάζουμε στο τρυπητό να στραγγίξουν δίχως να τις αλατίσουμε.
  2. Βάζουμε στη φωτιά ένα κατάλληλο τηγάνι, ρίχνουμε μπόλικο λάδι και το αφήνουμε να κάψει καλά.
  3. Βάζουμε σ’ ένα χοντρό χαρτί το αλεύρι και σκορπάμε πάνω του τις μαρίδες.
  4. Τις ανακατεύουμε καλά με το αλεύρι.
  5. Αν οι μαρίδες είναι πολύ μικρές, τις βάζουμε έπειτα σ’ ένα στεγνό τρυπητό, τις κουνάμε να φύγει το περίσσιο αλεύρι, τις ρίχνουμε μέσα στο τηγάνι με το λάδι και τις τηγανίζουμε ανακατεύοντάς τες με συρμάτινο φτυαράκι.
  6. Όταν δούμε ότι τηγανίστηκαν, τις αδειάζουμε λίγες – λίγες με το συρμάτινο φτυαράκι στο τρυπητό και τις πασπαλίζουμε με ψιλό αλάτι.
  7. Κουνάμε το τρυπητό για να αλατιστούν καλά όλες οι μαρίδες και τις ρίχνουμε σε μια πιατέλα σερβιρίσματος, τις τακτοποιούμε ώστε να σχηματίζουν ένα είδος λοφίσκου, τις γαρνίρουμε με τέταρτα λεμονιού και τις σερβίρουμε.
  8. Αν πάλι οι μαρίδες είναι μεγαλύτερες, τις αλευρώνουμε λίγες λίγες, τις πιάνουμε τρεις – τρεις ή τέσσερις – τέσσερις (ανάλογα με το μέγεθός τους) πιέζουμε τις ουρές τους να κολλήσουν και τις τινάζουμε να φύγει το περίσσιο αλεύρι.
  9. Τις τοποθετούμε αλευρωμένες σε μια πρόχειρη πιατέλα και από εκεί παίρνουμε τριάδες ή τετράδες και τις ρίχνουμε στο τηγάνι να τηγανιστούν.
  10. Όταν τηγανιστούν, τις βάζουμε κατά στρώματα σε μια πιατέλα και τις σερβίρουμε γαρνιρισμένες με τέταρτα λεμονιού.

λίγα λόγια για την Μαρίδα:

// Είναι ψάρι μικρό, που το μήκος του δεν ξεπερνά τα 20 εκατοστόμετρα. Ζει κοντά στην παραλία και σπάνια στην ανοιχτή θάλασσα και πάλι όμως όχι σε μεγάλο βάθος. Στην Ελλάδα οι πιο γνωστές είναι η μαρίδα η κοινή ή τσέρουλα κι η μαύρη μαρίδα. Και η μια και η άλλη ψαρεύονται με δίχτυα. Η μαύρη είναι πιο περιζήτητη απ’ την κοινή, για το νόστιμο κρέας της. Η μαρίδα γίνεται πάντα τηγανιτή και τρώγεται ολόκληρη. Για το λόγο αυτό καλύτερες θεωρούνται οι μικρές. Η μαύρη ξεχωρίζει απ’ την κοινή απ’ το χρώμα. Η τσέρουλα έχει γκρίζο χρώμα, ενώ η μαύρη, χωρίς να είναι μαύρη, έχει πιο σκούρο χρώμα.

****τα αρσενικά είναι νοστιμότερα από τα θηλυκά και τα νεαρά ψάρια από τα ηλικιωμένα. Για παράδειγμα, το μικρό, νεαρό μαριδάκι είναι νοστιμότερο από τη ενήλικη μαρίδα.

το καλάθι μας γέμισε από το ιχθυοπωλείο “γρίπος” [Ν. Μπότσαρη 37, τηλ. 26340.28830, Ναύπακτος]

Σχετικά άρθρα